மத் தெளடோ... சிறுகதை.. அவர்கள் எங்களூருக்கு அருகில் கூடாரத்தில் தங்கியிருந்தார்கள். அதாவது தேசிய நெடுஞ்சாலையை ஒட்டி மீந்திருக்கும் ஆயிரம் வயதுடைய ஆலமரத்தடியில் இருக்கும் கூடாரத்தில். அந்த கூடாரத்துப் பையன் ஒருவன் இப்போது என் வீட்டு வாசலில் நின்றிருந்தான்.. க்யா பாய்...தும்க்கு க்யா வோணா... என இந்தியில் பண்டிட் பரீட்சையில் அகில உலக அளவில் முதல் மார்க் வாங்கியவன் போல் கேட்டேன்.. சார்.. எனக்கு நல்லா தமிழ் வரும் சார். எங்க குடும்பம் தமிழ் நாட்டுக்கு வந்து பத்து வருஷம் ஆச்சு சார். அவன் சொன்னதும் சட் டென இமயமலையின் பனிப்பாறை உடைந்து டன் கணக்கில் தேங்கியிருந்த அசடு எண்ணெய் முகத்தில் வழியத் தொடங்கியது. துடைத்துக் கொண்டேன்... பார்த்தா இந்திக்காரன் மாதிரி இருக்கப்பா அதான் இந்தியில கேட்டேன்.. சரி உனக்கு என்ன வேணும் அதச் சொல்லு.. சார்.. நாங்க யாதவங்க.. கோணார் சாதின்னு இங்க எல்லோரும் சொல்றாங்க.. உங்க வீட்டு மாட்ட காலையில அவுத்துட்டுப் போய் மேய்ச்சுட்டு சாயங்காலம் கொல்லையில கட்டிடறேன் சார். மாசம் ஆயிரம் ரூபா குடுங்க சார் போதும்.. இந்த ஊர்ல பத்து கோணார் வூட்டு மாடுங்கள தர்றதா சொல்லிருக்காங்க....
