ராகவபிரியன் தேஜஸ்வி எழுத்தாளர்

ஒரு பனவனின் ஆன்மீக நினைவுகள்...தொடர்ச்சி... ஆச்சாரியன் தரிசனம் அனைவருக்கும் எளிதில் கிட்டிவிடாது என்று தழுதழுத்த குரலில் சொன்ன பட்டர்... ஆச்சாரியன் சிறுவனாய் இருக்கும் போது ஒரு காலட்சேபத்திற்கு கதை கேட்க அவரின் பெற்றோர்களால் அழைத்துச் செல்லப்படுகிறார்..அப்போது அவருக்கு நான்கு வயதுதான் இருக்கும்..அந்தக் குழந்தையின் முகத்தில் இருந்த பிரம்மதேஜஸ் அனைவரின் கவனத்தையும் கவர்ந்தது..கலாட்சேபம் செய்பவர் பகவத் கீதையை சொல்லிக்கொண்டிருந்தார்..அதில் அர்ஜுனன் ஏன் போர் செய்ய வேண்டும் என்ற பரமாத்மாவின் நியாயங்களைத் தவறாக சொல்லிக்கொண்டிருப்பதைக் கண்ட குழந்தை ஆச்சார்யன்...அரங்கனின் அவதாரம் அல்லவா...மெல்ல மேடையில் ஏறி... அகீர்தம் சாபி பூதாநி கதயிஷ்யந்தி தேவ்யயாம் ஸம்பாவிதஸ்ய சாகீர்திர்மரணாத திரிச்யதே... என்ற மேற்கண்ட ஸ்லோகத்தைச் சொல்ல அங்கிருந்தவர்கள் வெலவெலத்துப்போகிறார்கள்.. ஒருவனை நீண்ட காலம் இகழ்ச்சியாக நடத்துபவர்கள்...யுத்தத்தைச் சந்தித்தே ஆகவேண்டும்...இகழ்ச்சி என்பது மரணத்திற்குச் சமமாகும்..என்றெல்லாம் பகவத் கீதையின் இந்தச் ஸ்லோகத்திற்கு மழலை மாறாத பாஷ்யத்தை எடுத்துச் சொல்கிறார் குழந்தை ஆச...

ஒரு பனவனின் ஆன்மீக நினைவுகள்.... ஒரு பயணம் ஆன்மீக உணர்வுகளையும் அனுபவங்களையும் தரவேண்டுமென்றிருக்கும் போது தனிப்பட்ட இலக்குகளும் அதற்கான முனைப்புகளும் கூட ஆன்மீக நிலையை நோக்கியே நம்மை நகர்த்துமென்பது கடந்த இரண்டு நாட்களில் எனக்கேற்பட்ட என் சக்தி மீறிய நிகழ்வுகள்...ஒரு குடும்ப நிகழ்விற்கான முறையான அழைப்பின்றி..அது காஞ்சி நகரில் நடக்கப்போகிறதென்பதால் நான் போக வேண்டுமென முன்பே முடிவு செய்தது அரங்கனின் சித்தம்..என் மனைவியைக் கட்டாயப்படுத்தி உடன் வரச் செய்தேன்..நிகழ்விற்கு செல்ல வேண்டுமா...எதிர்பாராத மரியாதைக் குறைவேற்பட்டால் என்ன செய்வது போன்ற சிந்தனைகளால் என் மனைவி கடைசி வரை உடன் படவில்லை..இன்னும் வேறு விதமான சூழ் நிலைச் சிக்கல்கள் வேறு...ஆனால் கடந்த ஒரு வார காலமாகவே ஆச்சாரியன் நிகம்மாந்த மஹாதேசிகனின் பிறந்த இடமான தூப்புல் மண்ணில் பாதம் பதித்து வா என்ற அரங்கனின் கட்டளை மனதில் தொடர் வண்டியாய் தடதடத்துக்கொண்டிருந்தது.. எனது பழைய போர்ட் ஐகானை கொளுத்தும் வெயிலில் கிளப்பிக்கொண்டு புறப்பட்டு விட்டேன்...இரவு ஒன்பது மணிக்கு காஞ்சி மாநகர் அடைந்துவிட்டோம்..நிகழ்வேற்பாட்டாளர்கள் எதிர்பாராத அர...

பொ ஆ மு 4000 வருடங்களுக்கு முன்னால்...தொங்கும் தோட்டம் தோன்றியிராத பாபிலோனின் இஸ்ஸுவஸ் நதியின் மேற்பரப்பெங்கும் எண்ணெய் மிதந்தபடியிருக்க மக்கள் அதிசயமாய் கூடி நின்று வேடிக்கைப் பார்க்கிறார்கள்..ஒருவர் சிக்கி முக்கிக் கல்கொண்டு ஒரு பொறி உருவாக்க இஸ்ஸிவஸெங்கும் தீப்பிடித்து நதி நகர அரண்டு ஓடிப்போய் அரசனிடம் சொல்கிறார்கள்..அந்த எண்ணெய் மிதக்கும் நீரை மண் பாண்டங்களில் சுமந்து சேமிக்கிறார்கள்..அதற்கு இரண்டாயிரமாண்டுகளுக்குப் பின் சீனாவில் ஒரு நதியில் எண்ணெய் மிதக்கத் தொடங்க அதன் எரிபொருள் தண்மை ஆய்விற்கு உட்படுத்தப்பட்டு அதன் உருவாக்க இடங்களை தேடிச் செல்லும் பயணம் தொடங்குகிறது..இலத்தின் மொழியில் பெட்ரா என்றால் பாறையென்று பொருளாம்..இயற்கை வளங்களைக் கண்டறிந்தாலும் அதைச் சூறையாடத் துணியவில்லை நம் முன்னோர்கள்... இன்று பெட்ரோல் என்பது சாமான்ய மனிதனின் அத்யாவசிய தேவையாகி உலக அரசியலையே தீப்பிடித்து எரிய வைத்துக் கொண்டிருக்கிறது..நமது தேவைக்கான பத்து சதவீத எரிபொருள் இரானிடமிருந்து இறக்குமதி செய்யப்படுவதாக இந்து நாளிதழின் இன்றைய தலையங்கம் சொல்கிறது..அது மட்டுமல்ல இரானிடமிருந்து இனியும் இந்தியா எ...

ராகவபிரியன் தேஜஸ்வி எழுத்தாளர்: ஒரு அப்பளத்தைப் பொரித்தெடுக்க அதன் வட்டத்தைச் சுற்... : ஒரு அப்பளத்தைப் பொரித்தெடுக்க அதன் வட்டத்தைச் சுற்றி விரல் ரேகைகளால் தடவிக் கொடுத்தேன்.. அப்பள தயாரிப்பிடங்களில் குவிக்கப்பட்டிருக்கும்...

ஒரு அப்பளத்தைப் பொரித்தெடுக்க அதன் வட்டத்தைச் சுற்றி விரல் ரேகைகளால் தடவிக் கொடுத்தேன்.. அப்பள தயாரிப்பிடங்களில் குவிக்கப்பட்டிருக்கும் அப்பள உருண்டைகளில் தடவப்படும் மாவின் வெண்மையாய் மனம் மிதக்கத் தொடங்கியது.. ஒட்டாமல் விழுந்த மாவுத் துகள் நான் சுவாசிக்கத் தவறிய காற்றில் கலந்திருக்க வேண்டும்.. ஆதி அப்பளமொன்றை பொரித்துச் சுவைத்த எம் மானுட மூத்தவன் மேலான என் ஜீவித பொறாமையாய் தூவப்பட்டிருந்த மிளகுத் துகள்கள் விரல் நுனியில் நெருடலிட்டன.. போதி சத்துவன் அப்பளம் தவிர்த்திருப்பானா என்ற கேள்வியின் சிந்தனை நொடிகளில்தான் வாணலியில் எண்ணெய்க் குமிழ்கள் மேலேறி விளையாடத் தொடங்கின.. ஆசையின் அளவுக்கான முனை கிள்ளிய சின்னஞ்சிறிய அப்பளத் துகளை எண்ணெயிலிட.. என் கடந்த காலங்களும் நிராசைகளும் வெளுத்துத் துடித்து.. பொரித்துப் பெருத்து.. என் வாழ்வின் ஓரமாய் வாணலியின் சுவர் ஒட்டி மரணித்து ஓய்ந்திருக்க... இடுக்கிப் பிடியில் சிக்கி கொதி எண்ணெயில் நுழையப் போகும் அப்பளத்தைத் தான் யசோதரை தன் மணவாழ்வின் பிரதி நிதியாய் கிடத்தியிருக்க வேண்டும்... கொதி எண்ணெய்க்குள் நுழையும் முன்பான அப்பளத்திலிருந...

கடவுள் மறுப்பாளர்களின் ஒற்றைக் கண் விழித்திரை கிழிந்திருக்கிறது.. சிற்பக் கூடத்தின் உடைந்த சிற்ப அழகுகளில் கால் பதித்து நடந்துவிட்டு பாத பூசை தட்டில் வைத்துக்கொண்டு மற்றவர்கள் புனித நீர் ஊற்றி கழுவவேண்டுமென நினைக்கிறார்கள்.. அவர்களின் கண்களுக்கு கிட்டப்பார்வை மட்டுமே உண்டு.. பார்க்க முடியாத தூரம் வரை எக்கி விசிறும் நீர்த் துளிகள் அவர்களின் இடது உள்ளங்கையிலிருந்து வீசப்பட்டதல்ல.. பிராணிகளின் முதுகுதடவிய கைகளில் சிக்கிய பூனை முடிகள் பற்றிய பாசவார்த்தைகளை சேனை தைக்கும் ஊசியில் கோர்த்துத் தைக்கும் போது.. விரலைக் குத்திக் கொண்டு.. வார்த்தைக்காண எழுத்துக்களை மேலே தூக்கிப் போட்டு பிடித்து விளையாடுவார்கள்.. அங்கே துளிர்க்கும் சின்ன குருதிக்குமிழ் உறிஞ்சுவதற்கு முன் காய்ந்து போய்விடுவதால்.. அதைச் சுரண்டிக்கொண்டிருக்கும் சப்தம் உரத்துக் கேட்பதாய் உதார் விடுவார்கள்... அவர்களின் உந்தூர்தியின் நிலை நிறுத்தாங்கி இழுப்பான் தளரிச் சப்தமிட்டுக்கொண்டே வீதியெங்கும் சுழன்று வர... ஓட்டுபவன் தவிர சாலைச் செல்லிகளுக்கு செவி மூடிக் கிடப்பதை... ஒற்றைக் கண் மாயாவிகளால் ஒருபோதும் உணர முடியா...

The happenings after human satisfactions simply destroying the so called affections when after realizing that Vivekananda is a sanyasa the American women folk stopped the hate talk.. about Indian sanyasis.. an audio tape could trigger unrest among the peaceful ephemerals atmospheres.. then what is worth in writing epistles..? If unsane persons could trigger violence.. where is our culture,education ,tolerance ..? and above all what is the meaning for moral turbulence.. ? The dignity of human race lies in dining with every one.. not with mortals... that too on a hot summer road.. but with immortals.. The peace is not in throwing stones on police force... but on throwing petals on enliveness.. the need for settling the understanding of the ignorant is the need of the hour... and the real peace is hidden inside in attachment to sane actions... Ragavapriyan Thejeswi

அன்பு நண்பர்களுக்கு இனிய புத்தாண்டு  வாழ்த்துகள் ... வைகாணச முறையில் பெருமாள் கோவிலில் பூஜைகள் செய்யும் தற்கால பட்டாச்சாரியர்கள்..அரங்கனின் நியமணத்தை அரங்கன் வகுத்துக்கொடுத்த நியதிகளைச் சரிவர புரிந்து கொள்ளவில்லையோ என்ற சந்தேகம் வருகிறது.. பிறப்பால் வைகாணசராய் இருப்பின் அவர்களுக்கு கருவிலேயே பஞ்ச சமஸ்காரங்கள் செய்விக்கப்பட்டு விட்டதாக யார் கூறிச் சென்றார்கள் என்றும்...அந்தக் கூற்றின் தரிசனம் இன்னும் சரியாகப் பார்க்கபடவில்லையென்றும் அதற்கான ஆதாரங்கள் சரிவர கொடுக்கப்படவில்லையென்றும் தெரிய வருகையில் அதிர்வலைகள் உருவாகுகின்றன..... பிருகு அத்ரி காஷ்யபர் முதலிய முனிவர்கள் வகுத்த வைகாணசம் வேதங்களை முறையாகப் பயிலாமல் சரியான பயிற்சி இல்லாமல் கோவிலில் மூலவரைத் தொட்டு பூஜைகள் செய்யும் தகுதியை ஒரு போதும் வெறும் பிறப்பால் மட்டும் ஒருவருக்குத் தரவில்லையென்பது ஆழ்ந்து வேதங்களைக் கற்றவர்களுக்கு விளங்கும்.. அப்படி வெறும் பிறப்பால் அந்தத் தகுதி கிடைத்தாலும் கூட அதை தவறாகப் பயன் படுத்தினால் தகுதியிழப்பைச் சந்திக்க வேண்டிவரும்...அதைத் தான் நமது சாஸ்திரங்கள் சொல்லிக்கொண்டுள்ளன...ஒரு வைகாணசர் வே...

கடந்த இரண்டு நாட்களாக தமிழிலக்கியம் அதன் புரவலர்களாலேயே புரட்டிப்போடப்படுவதைக் கண்டு மனம் வெதும்புகிறது...நாஜி முகாம்களிலிருந்து தப்பி வெளியேறிய யூத எழுத்தாளர்களின் புலம்பல்களை விட நாராசமாய் ஒலிக்கிறது சில சாதிமுகாம்களில் அடைபட்டு இலக்கியம் செய்து பின் வெளியேறி தற்கொலை செய்து கொண்டுவிட்டு.....தூய தமிழ் இலக்கியத்தில் ஈடுபடுவது போல் பிதற்றுவது இன்னும் சகிக்கமுடியவில்லை..அதனால் தான் இப்பதிவு..இது யாரையும் தனிப்பட்ட முறையில் தாக்குவதற்காகப் பதியப்படவில்லை.. ப்யூடலிஸம்..ஸ்ட்ரக்சரலிஸம்..பின் நவீனத்துவம்...பெரியாரிஸம் ..இடது..வலது..மிக்சரிஸம்..ரியலிஸம்..பாசிஸம்..இந்து முஸ்லீம் கிறிஸ்தவ ஜைனிஸம்..சமத்துவ சமணரிசம்..பேரழிவு புனைவிஸம்..என்றெல்லாம் முற்றுப்புள்ளியில்லாமல் சில அர்த்தமற்ற வாக்கியங்களைப் படைவித்துவிட்டு அதற்கு தரமற்ற விமர்சனங்களை தன் அடிப்பொடிகளை விட்டு எழுத வைத்து...வசவிலக்கியத்தில் வானைத் தொடம் தன்னிருத்தலிஸம் கண்டு கொதித்திப்போகாத தமிழ் வாசகர்களே இப்போது முக நூலில் இருக்கமுடியாது... வாசகர்களை வாசிப்பினின்று நகர்த்தி மின்னணு விளையாட்டுக்களிலாழ்த்திவிட்டு..ஒரு மெளனத்தின் அலறலுட...

ஆட்சியாளர்களையும் ஆட்சியையும் கண்மூடித்தனமாக எதிர்த்து தரமற்ற முறையில் எழுதினால் நோபல் பரிசு கிடைத்துவிடும் என்ற தவறான புரிதல் தமிழ் இலக்கிய உலகில் கடந்த ஒரு நூற்றாண்டுகாலமாக தவழ்ந்து கொண்டிருப்பதைக் காணும் நம்ப மறுக்கும் நிஜப்பொழுதுகளில் ஒரு நம்பிக்கையின்மை எழுத்து மண்ணில் முதல் துளிராய் நம் மண்ணில் முட்டி முகம் காட்டுகிறது..பெரும்பாலன இலக்கியத்திற்காக தரப்பட்டநோபல் பரிசுகள் அரசியல் ரீதியான பார்வையுடனோ அரசியல் கருத்துக்களுக்கான கவனம் பெற்ற ஆக்கத்தினாலோ படைக்கப்பட்ட இலக்கியப் படைப்புகளுக்கே கொடுக்கப்பட்டிருப்பதை கவனம் கொண்டால் தமிழ் எழுத்தாளர்களில் நோபலை நோக்கி நகர்பவர்கள் இந்தக் கருத்தைப் பற்றிக்கொண்டு கண்மூடித்தனமாக ஆளும் கட்சியை எதிர்த்து எழுதிக்கொண்டிருக்கிறார்களோ என்று கவ்லையுற வேண்டியதாகிறது...இதான சிந்தனையோட்டதில் நேற்று காலை தி இந்துவின் ஆங்கில பதிப்பின் இலக்கிய மீள்பார்வை பகுதி என் எதிரே மிதந்து கொண்டிருந்தது..அதில் ஒரு கட்டுரை ஒரான் பாமுக் பற்றியும் அவரின் ஒரு சில படைப்புகளைப் பற்றியும் இருந்ததைக் கண்டு அவரின் ஆட்சியாளர்களுக்கெதிரான போராட்டமும் படைப்பு வெளியில் அவர் சந்தித்...

கோவில்களில் அதுவும் பெருமாள் கோவில்களில் பூஜைகள் செய்வோர் தங்களது தனிப்பட்ட நியமங்களையும் கோவில் பூஜைகளில் செய்ய வேண்டிய ஆகமவிதிப்படியான பூஜைகளையும் செய்யத் தவறினாலோ அல்லது அலட்சியம் செய்தாலோ கடும் விளைவுகளைச் சந்திக்க நேரிடும் என்பது புராணங்களிலும் நமது முன்னோர்கள் பதிவு செய்து சென்ற ஆன்மீக வரலாற்று நூல்களிலும் காணக்கிடைக்கின்றன... பொது ஆண்டிற்கு முன் அதாவது பொ ஆ மு சுமார் 6000 வருடங்கள் முன்பே கோவில் பூஜைக்கான ஆகம விதிகள் உருவாக்கப்பட்டுள்ளன..சமீபத்திய அதாவது போஆமு சுமார் 500 வருடங்களுக்கு முன்னான ஆகம விதிகளடங்கிய சம்ஸ்கிருத ஓலைச்சுவடிகள் இன்னமும் தஞ்சையின் சரஸ்வதி மஹால் நூலகத்தில் உள்ளன.. பொழுதுபோக்காகவோ பரம்பரை உரிமையாகவோ ஆகமவிதிகளை சரியாகக் கற்காமல் முறையான பயிற்சியை அதற்கான வேதபாடசாலைகளில் எடுத்துக்கொள்ளாமல் அரங்க விக்ரஹத்தைத் தொட்டு பூஜைகளை செய்தால் அரங்கனின் கோபம் சில நூற்றாண்டுகள் தொடரும் என வால்மீகி ராமாயணத்தில் சொல்லப்பட்டிருக்கிறது..பொ.ஆ.பி சுமார் ஆயிரம் வருடங்கள் நமது கோவில்களில் பூஜைகள் சரிவர செய்யாததால் வேற்று மத தாக்குதல்களையும் கோவில்கள் சூரையாடப்பட்டதையும் வரலாற...

படைப்பு என்பது இந்த உலகத்தின் ஆன்மாவுடன் அதன் வலிகளுடன் தன்னை இணைத்து நயமுடன் ஒரு ஓட்டுக்குள்ளிருந்தோ கர்பத்திலிருந்தோ வெளிவருவது எனச் சொல்லும் போதே எனக்குள்ளான ஒரு கேள்வி..அப்படைப்பு அதன் பிறப்பின் ஆத்ய நொடிகளில் அலறவேண்டியதாகிவிடுகிறதே ..ஏன் என்பதுதான் அது..படைப்பின் உயிர்த்திருக்கும் காலங்கள் வாசகர்களின் வாசிப்பு உயிர்காற்று தொடர்ந்து அதன் நாசிவழியே உட்புகுந்து வெளிவரவேண்டும்..எப்போது ஒரு வாசகன் கூட அந்தப் படைப்பிற்கு வாசிப்புக்காற்றைத் தரவில்லையோ அப்போது அது மரணித்துப் போ ய்விடுகிறது..ஆத்ய முதலான அந்தி நொடிகள் வரை அதை கூறு கூறாய் கிழித்தெறிய தன் ஆனந்த உயிர்த்திருத்தலை அது பெற்றுவிடுகிறது...கிழிபடும் காலங்களில் அந்தப் படைப்பானது உலகையே உலுக்கி அனைவரின் கவனத்தை கவர்ந்து...ஒரு சில விருதுகளையும் பெற்று விடுமாயின் அது தன் பிறவிப்பயனை அடைந்துவிட்டதென்றே அறியத்தரலாம்..இன்னும் ஒரு அடி மேல் மிதந்து நோபல் பெற்றுவிட்டால் அது சாகா வரம் பெற்று வாசக உயிர்க்காற்றின் நீண்ட நீட்சிக்கான உத்தரவாதம் பெற்று விட்டதாகவே கருதலாம்..அப்படிப்பட்ட படைப்புகளைத் தந்த முதல் இலக்கியத்திற்கான நோப...

நமது பாரத கலாச்சாரமென்பது பழமைவாய்ந்தது மட்டுமல்ல..பல தாக்குதல்களைத் தாங்கி உயிர்த்து புடம்போட்ட தங்கமென மின்னும் தனித்தன்மை வாய்ந்தது.. அப்படியான பாரத தேசத்தின் வாழ்வு முறைகள் வாழ்வின் நியதிகள் வாழ்வின் அத்தியாவசிய ஒழுக்கங்கள் போன்றவை புராணக் கதைகள் மூலம் சொல்லப்பட்டு...அதை கடைப்பிடிப்போர் பெற்ற நன்மைகளின் உண்மைத்தன்மை பகுப்பாய்விற்கு உட்படுத்தப்பட்டு பின்பே நம்பிக்கையாய் உருமாறி இப்போதும் பெரும்பான்மையாய் கடைபிடிக்கப்படுவதைப் பார்க்கிறோம்..அப்படியான ஒரு வாழ்வின் முறைதான் ஏகாதசி விரதம்..முரண் எனும் அரக்கன் தேவர்களைச் சிறைபிடித்து சொல்லொனா துன்பங்கள் தருகிறான்..தேவர்கள் அரங்கனை வழிபட அரங்கன் முரணுடன் போர் புரிகிறார்..ஒரு நாள் இரண்டு நாட்கள் அல்ல...சுமார் ஆயிரம் வருடங்கள்..களைத்துப்போன அரங்கன் குகையொன்றில் ஓய்வெடுக்கிறார்..அவரைத் தேடி வந்த முரண் அரங்கனின் பள்ளி கொண்ட கோலத்தில் அவரை எளிதாக வென்றுவிடலாமென்று உள் நுழைய எத்தனிக்கையில் அரங்கனின் சக்தி அழகான பெண்ணுருவில் முரணை அழிக்கிறாள்..அந்தப்பெண்ணின் பெயர்தான் ஏகாதசி...சுமார் ஆயிரமாண்டுகள் அரங்கன் உணவேதும் உட்கொள்ளவில்லை..முரணை அழித்தவு...