ராகவபிரியன் தேஜஸ்வி எழுத்தாளர்

  மனம் என்பதொரு விசித்திர சிருஷ்ட்டியை அரங்கன் மனிதனுக்கு மட்டும் கொடுத்திருக்கிறானா எனத் தெரியவில்லை. மனதில் எதிர்பார்க்கும் நிகழ்வுகள் முற்றிலும் மாறுபட்டே நிகழ்வது இந்த எளியவனுக்கு மட்டும் தானா எனப் புரியவுமில்லை. பயம் என்ற வார்த்தையின் உண்மைப் பொருளைக்கூட உணராதவன் இவன்.. எதிரில் சிங்கம் ஒன்று சட் டென பாய்ந்து வருகையில் பயம் கொள்ள மாட்டாயா எனக் கேட்கலாம்.. அது எல்லா மானுட இதயங்களுக்குள்ளும் உருவாகும் யதார்த்த சஞ்சலமென ப்ராய்ட் கூறுகிறார்.. நமது சுய ஆளுமைக்குள் அடக்கிவிட இயலாத சில ஆசைகள் பொதுவெளியில் தானாகவே வெளியேறி காட்டிக்கொடுத்துவிடுமோ எனும் பயம் நரம்புத் தளர்ச்சி சஞ்சலமெனவும் ப்ராய்டிய கூற்று ஒன்று பதிவு செய்கிறது..சமூக அல்லது குடும்ப ஒழுக்க விதிகளை மீறி நாம் ஏதோ செய்கிறோமெனும் குற்ற உணர்வான நெறிமுறை சஞ்சலமும் இல்லாத ஏதோ ஒரு அழுத்தம் கடந்த சில நாட்களாக இவனை ஆட்கொண்டிருக்கிறது.. மேலே சொல்லப்பட்ட ப்ராய்டிய சஞ்சலங்களையெல்லாம் கடந்து வந்துவிட்டதும் புரிந்தது. பிறகும் ஏன் மனம் அல்லாடிக் கொண்டிருக்கிறதென புரியவில்லை.. காஞ்சிக்கு வந்ததிலிருந்து கடந்த ஓராண்டாக காமாட்சியின் திருக்கோவ...

  மேஜிக்கல் ரியலிஸ்டிக் ரியலிச கதை...4 ஆந்தையின் கூடு தேடும் அவதையும் தாஸ்தாவஸ்கியின் குற்றமும் தண்டனையும்.. --------------------------------------------------------------------------------------------------------------- நகரத்தின் நடுவே இருந்த அந்த மழைக்கால நூலகத்தின் புத்தக அலமாரிகளில் ஆந்தைகள் அமர்ந்திருந்தன. கதையின் நாயகன் ஒரு நடுத்தர வர்க்க பின்நவீனத்துவ எழுத்தாளன். அவனது வலது தோளில் எப்போதும் பறவைகள் கைவிட்ட ஒரு கூடு இருக்கும். புத்தக அலமாரியின் புத்தகங்களுக்கு நடுவில் ஆந்தைகளும் அமர்ந்திருந்தது அவனுக்கு வியப்பளிக்கவில்லை. பின் நவீனத்துவ எழுத்தாளன் என்பதால் அவன் பாரதியைப் பற்றி எழுதியது ஒரு ஆந்தையாக மாறி இந்த நூலகத்திற்குள் மழைக்காக ஒதுங்கியிருக்கிறது. மெல்ல ஒவ்வொரு ஆந்தையையும் அதன் அருகில் இருந்த புத்தகத்தையும் பார்த்துக் கொண்டே வந்தான். நூலகத்தின் மூன்றாவது வரிசையில் எப்போதோ அவன் எழுதிய இருத்தலியல் துயரமும்... இன்ஸ்டாகிராம் ரீல்ஸ்களும்... என்ற புத்தகத்திற்கு அருகில் இருந்த ஆந்தை இவன் தோளில் இருந்த கூண்டிற்கு தாவ இயலுமா என தலையை இப்படியும் அப்படியும் ஆட்டிப் பார்த்து. அப்போத...

  என் கிராம வாழ்வு எவராலும் பிரித்துப் பார்க்கவியலாத புத்தகமாக இருந்தது. சட் டென ஒரு நாள் சென்னைக்குச் சென்றாக வேண்டிய கட்டளை. அந்தச் சென்னை நகரம் ஒரு உரையாகும் போது, அதை நடந்து கடப்பது ஒரு வாசிப்புச் செயலாகிறது. திருவல்லிக்கேணி என்னும் இந்தச் சிற்றிடம் ஒரு பொருண்மையல்ல... அது பல குரல்களின் மேற்பொறிப்பு. அங்கே பாரதியின் மூச்சு, பெருமாளின் திருமேனி, தெருவின் அன்றாட ஒலி, எல்லாமும் ஒரே தளத்தில் அடுக்கடுக்காக எழுதப்பட்டு, அழிக்கப்பட்டு, மீண்டும் எழுதப்பட்டிருக்கின்றன. நான் இன்று செய்வது ஒரு பயணம் அல்ல...அது ஒரு மறுவாசிப்பு..சரியாகச் சொல்வதென்றால் ஒரு உரையாடலின் இடைவெளிக்குள் நுழையும் முட்டாள் தனமான முயற்சி. முதலில் பாரதி வாழ்ந்த வீட்டைப் பற்றி உரைத்துவிடுகிறேன். அவர் சுவாசித்து மீந்த உயிர்காற்றை 1982 ல் எட்டயபுரத்தில் சுவாசித்தது இன்றும் நினைவு நுரையீரல்களில் நிரம்பித் தளும்பிக்கொண்டிருக்கிறது... அதாவது 2022ல் திருவல்லிக்கேணிக்குச் சென்றதை இப்போது வித்ட்ராயல் ஆப் லிபிடோ முறையில் உங்களுக்குச் சொல்கிறேன்.. திருவல்லிக்கேணியில் இருக்கும் பாரதி வாழ்ந்த வீடு ஒரு காட்சியகம். சுவர்களில் தொங்க...

  மாஜிக்கல் ரியலிஸ்டிக் ரியலிச கதை..1.. .தூக்கு வாளி கூழ் நானும் நண்பன் சந்துருவும் பாத்திரக் கடைக்குச் சென்றோம்.. அது ஏழைகளுக்கான பாத்திரக் கடை அல்ல..அவன் தன் குழந்தைக்கு மதிய உணவுக்கு பள்ளிக்குக் கொடுத்தனுப்ப ஒரு டிபன் பாக்ஸ் வாங்க வேண்டும்..அந்தக் கடையின் பாத்திரங்களில் எல்லாம் பலவகையான தின்பண்டங்கள் இனிப்பு கார வகைகள் நிரம்பி இருந்தன.. தேங்காய்சாதம் புளி சாதம் எலுமிச்சை சாதம் கறிகாய் கூட்டு வகைகள் சாம்பார் ரசம் மோர் எல்லாம் இருந்தன.. ஒரு மூலையில் சோறு சின்னக் குன்றென குவித்து வைக்கப்பட்டிருந்தது.. பாத்திரக் கடைக்குப் பதிலாக ஏதாவதொரு ஹோட்டலுக்கு கூட்டி வந்து விட்டாயா என்றேன்.. அவன் எல்லா பண்டங்களையும் பார்த்துக் கொண்டே வந்தான். கடை ஊழியர்கள் தங்கள் டிபன் பாக்ஸ்களை திறந்து எங்களிடம் காட்டினார்கள். எந்த பாக்ஸிலும் மதிய உணவு இல்லை.. அவர்களிடம் கேட்டேன்.. பள்ளிக் குழந்தை மதிய உணவு எடுத்துச் செல்ல ஒரு டிபன் பாக்ஸ் இந்தக் கடையில் கிடைக்காதா என. என்னை பாத்திரக் கடைக்கு கூட்டிச் சென்றவனிடம் பாத்திரக் கடை முதலாளி கேட்டார்.. நீங்கள் பணக்காரரா இல்லை ஏழையா? சந்துரு என்னை புரியாமல் பார்த்தா...

  தெருவில் சுற்றும் கோல்டன் ரெட்ரீவர்....சிறுகதை ----------------------------------------------------------------- எங்கள் வீட்டில் அப்போது நாய் வளர்து வந்தோம்.. அது கோல்டன் ரிட்ரீவர் நாய். அதை வாங்கத்தான் இப்போது அன்பு எனும் அன்பழகன் என் முன் நிற்கிறான்.. சார் உங்க வீட்டு நாய் ரொம்ப அழகா இருக்கு. விலைக்குத் தருவீங்களா... இது ரொம்ப விலை உசந்த நாய்ப்பா... நம்ம ஊர் ராஜபாளையம் நாய் மாதிரி இல்ல..இதோட முடியெல்லாம் கோல்டன் கலர்ல இருக்கும்..அதுவும் இல்லாம இத நான் விக்கறதுக்காக வாங்கலப்பா... போய்ட்டு வா... கோல்டன் ரிட்ரீவரின் தொடர் குரைத்தல் சப்தத்திலும் கத்திப்பேச வேண்டியதானது.. அந்த அன்பு நாங்கள் எது வளர்த்தாலும் மிருக வகைகள் தான் அதை வாங்க வந்துவிடுவான்.. விலையுயர்ந்த ஆடு கோழி சமயத்தில் மாடுகள் கூட நாங்கள் வாங்கி வருவோம்..சில காலம் வளர்த்துவிட்டு பிறகு கொஞ்சம் அதிக விலை வைத்து விற்று விடுவோம்.. ஆனால் இந்த நாயை அறுபதாயிரம் கொடுத்து திருவனந்தபுரத்திலிருந்து வாங்கி வந்தேன்.. அந்தக் கதையைத் தான் இப்போது உங்களிடம் சொல்லப் போகிறேன்.. நாங்கள் ஆடு வாங்கினால் ட்ரையினில் புக் செய்து வீட்டிற்கு கொண...

  கச்சி வரதனும் காலப்பனவனும்..2 தெய்வீகவியல் எது என்பதன் கேள்வி அறிவுசார் அலகென உலவிக்கொண்டிருக்கிறது. இறையியல் வேறா இல்லை தெய்வீக இயலும் இறையியலும் ஒன்றுதானா? இக்கேள்வியுடனேயே இன்றைய கோவில் பயணிப்போர் புனித பயணங்களை மேற்கொள்கின்றனர். இறையியலில் சுற்றுலா இன்பங்களைத் துய்க்க அனுமதி உள்ளதா எனும் மருட்கையை புறந்தள்ளவியலவில்லை. நிகழின் தெய்வீக இயல் காலப்பரிணாம வளர்ச்சியில் சில உடன்பாட்டு நேர்செய்கைகளின் சமரசத்தை உள்வாங்கியுள்ளதை மறுதளித்தல் கடினம்.. தெய்வதரிசனம், கோயில் செல்வது, நேர்த்திக் கடன் நிறைவேற்றல், திருப்பணிக்கு உதவுதல், குருவென ஒருவரை வரித்து கொண்டு வாழ்வின் அன்றாடங்களை அவர்கள் வகுத்தளித்த வகையில் வாழ்வது மற்றும் இன்னபிறவும் தெய்வீக இயலில் உள்ளடக்குதல் சாத்தியப்படுமா எனும் ஐயம் எழாமலும் இல்லை.. இப்படியான மரபுவழி தொன்மங்களின் அறுதி உண்மைகளை கட்டுடைத்து எங்கிருந்தாலும் மனதில் தெய்வத்தை நினைத்து எவ்வுயிர்க்கும் தீங்கின்றி வாழ்வதாக பறைசாற்றுவது அல்லது பாவிப்பது தெய்வீகவியல் நிகழ் கால துன்பவியல் சூழ் நிறுவனமயமானதைச் சொல்வதாகவே தோன்றுகிறது.. இறையியல் என்பது தெய்வீகவியலைக் கட்டுடைத...

  எனது இந்தியாவில் என் இந்துக் கடவுள்களின் கண்ணியம் காப்பாற்றப்படவேண்டுமென கனவு காண்கிறேன்.. என் வீட்டு முற்றத்திலோ திண்ணையிலோ இல்லை புழற்கடையிலோ மூன்று வேளை சந்தியா வந்தனம் செய்ய வேண்டுமென்பதும் என் கனவு.. அடர் போக்குவரத்து நெரிசலில் நான் மாத்யானிகம் செய்ய வேண்டும்... விமான ஓடுதளத்தில் விமானம் இறங்குகையில் சாயம் சந்தியா வந்தனம் செய்கையில் விமானம் வானிலேயே தாமதித்து வட்டமிட வேண்டும்.. அதை இந்த சூடோ செக்கூல போலிக் கண்கள் செய்வதறியாது பார்த்துக்கொண்டே இருக்க வேண்டும்.. இந்தக் கனவை, என் விதியை என் உள்ளமும் என் பிறப்பும் என் சனாதனமும் நித்தமும் வேண்டுகின்றன.. என் பாரத அன்னை நாடே நீ கடந்துவந்த அவமானங்களோடும் உன்னைத் துண்டாடிய தீவிர அமைதி மார்கத்தோடும் இன்னமும் உன் தேசீய கீதத்தை தாய் வணக்கத்தை உதாசீனம் செய்கையில் அனலென கொதிக்கும் மனதோடும்.. இந்த மண்ணின் ஒரு துளியாகிய நான்.. என் கனவை உன்னிடம் மனம் திறந்து கொட்ட வேண்டும்.. உன் மடியில் உன் மேல் ஒடும் நதிகளில் ஒரு குமிழென பிறந்தேன். சடுதி நான் உடைவதற்குள் என் கனவை உன்னிடம் சொல்லிவிடுகிறேன்.. உன் திருவிழாக்களில் எனக்கும் வாழ்த்துக்கள் வரவேண்ட...