பனவனும் அரங்கனும் மார்கழியும் அரையர்சேவையும்...6 அரங்கனைக் காண்பது எனும் தத்துவம் பக்தியின் ஆழ் நிலை மனதின் பார்வைகளைப் பொறுத்தது...அது உலக மனிதர்கள் காணும் சராசரி பார்வைகளின் புரிதல் எனும் உளவியல் கூறுகளையும் கடந்த புரிதலுக்கு அப்பாற்பட்ட நிலை...ஆழ்வார்களும் ஆச்சாரியர்களும் மனித மனங்களுக்கு எட்டாத அரங்கனின் உருவ நிஜத்தை அவனின் இருப்பை எங்கும் எல்லாமுமாய் பாவித்திருப்பவனை பக்தி வரலாற்றில் பதித்தே சென்றிருக்கிறார்கள்...ஆச்சாரியர் நிகம்மாந்த மஹாதேசிகர் இந்த அரங்கனை தரிசிக்கும் ஆகச் சாதாரண பக்தன் திருக்கோவிலூர் மண்ணை மிதிக்கும் போதெல்லாம் புரிதலுக்கும் பார்வைக்கும் அப்பாற்பட்ட அரங்கனைத் தான் கண்டதை இந்த நாயினும் கடையேனுக்குக் காட்டிக் கொடுக்கிறார்...அரங்கனை நுகர்தலும் அவனை வியத்தலும் சுலபமல்ல என்பது புரியும் போது ஆழ்ந்த அரங்க பக்தியின் வானமும் அதன் பரிணாமங்களும் வியப்பின் எல்லைகளை நீட்டித்துக் கொண்டிருப்பதையும் அங்கே அரங்கனையும் காணமுடியுமென்பதையும் மொழியின் சில சொற்களுக்குள் அடக்கிவிட முடிவதில்லை... திருவயிந்தரபுரத்தில் செங்கமல வல்லித்தாயார் ரங்க நாயகியாய் திருவரங்கனைக் காணவேண்ட...
