உச்சத் திணை... சிறுகதை... கோபுரத்தில் உள்ள கலசங்களின் மூடியைத் திறக்கவேண்டும்...வெறும் கைகளால் தான்...திறந்து உள்ளிருக்கும் தினை அரிசிகளை ஒரு கைப்பிடி எடுத்து சேமித்து வைக்க வேண்டும்... இப்படியான எண்ணம் ராம்பாபுவிற்கு ஏன் வந்ததென்று தெரியவில்லை... எண்ணங்கள் தோன்றுவதன் மூலப்புள்ளியை கண்டடைதல் எப்படி என்பதுதான் அவனின் ஆகப்பெரிய ஆராய்ச்சியாகவும் இருந்தது... போகட்டும்... முதலில் தனது இருசக்கர வாகனத்தில் கிராமங்கள் நிறைந்திருக்கும் சாலையொன்றைத் தேர்ந்தெடுத்து போய்க்கொண்டிருந்தான்... ஒன்றிரண்டு நாட்களுக்கு முன் கும்பாபிஷேகம் நடைபெற்றிருந்த புதுப்பிக்கப்பட்ட கோபுரம் அவனின் வண்டியை நிறுத்தியது... மேலே ஏற வழி இருக்கிறதா எனத் தேடத்தொடங்கினான்... உலகில் பிறந்து முதல் அடி எடுத்து வைக்கும் நாள் முதல் எப்படியாவது எதன் மேலாவது ஏறிவிடத்தான் எல்லோரும் வழி தேடிக்கொண்டிருக்கிறார்கள் என நினைத்துக் கொண்டான்...உச்சியை அடைந்து விட வேண்டும்...அவ்வளவு தான்... கோபுரத்தின் உச்சிவரைக்குமான சாரம் இன்னமும் பிரிக்கப்படவில்லை...பழங்காலத்து கோவில் என்பதால் கண்டிப்பாக படிக்கட்டுகளும் இருக்கவேண்டும்...இருந்தது......
