ராகவபிரியன் தேஜஸ்வி எழுத்தாளர்

காவிரியின் குளிர் இரவில் எனது நிலாவை விழுங்க வருகிறான் ராகு.. பதட்டத்துடன் உடல் நடுங்குகிறது.. காவிரி தர்ப்பணத்திற்கு எதற்குப் பஞ்சபாத்திரம்... அர்க்கியம் நீரில் தடங்களிடாது கலந்துவிடும்.. பதட்டம் இமைகளைச் சுருக்குகிறது.. மஞ்சல் முழு நிலா முக்கால் காவிரி வெள்ளை மணலிலும் மிதக்கிறது.. வேதம் சாஸ்திரங்கள் சம்பிரதாயங்கள் எதுவும் ராகுவைத் தடுக்க முடியவில்லை.. நிலா ஊதாவாகும் வானவியல் அதிசயம்... பதட்டம்.. முற்றும் நீலா நிலாவாய் காவிரியின் ஓரஒட்டத்தை பச்சையாக்குகிறது.. உடல் நடுங்க ஈரமாகி பூணூலை இடதும் வலதுமென மாற்றி இடுகிறேன்.. இப்போது நீரிலும் என் கண்ணீர்த் தடங்கள்.. எள்ளின் துகல்களை விழுங்கப்பார்த்த மீனின் கண்களிலும் நீல நிலா... என் கால் அழுக்கின் சுவையில் திருப்தியுற்ற மீனொன்று குட்டிக் கரணமடித்துத் திரும்ப.. விழுங்க முடியாத ராகு மெல்ல நிலாவை உமிழத் தொடங்குகிறான்.. எனக்குப் பசிக்கிறது... விரைவில் ஆத்துக்குத் திரும்புகிறேன்.. ஆப்பம் ஏனோ நீல நிலாவாய்க் கொதிக்கிறது... ராகவபிரியன்...

May be you are alone single minded on a theme at the disposition of time May be like a kite searching for a cloud on a clear sky without a tail... you may be double coupled with a plenty of ideas multiplying by confusion.. May be like a boat chasing a mighty warship without any ideals.. without any fishes.. May be you are a hero may be alone or surrounded in a theme or a boat with ideas or ideals with or without food or fishes on a sky or water.. you cannot write a poem unless you are a poet... Ragavapriyan Thejeswi

அது தண்டவாளங்களின் பிரிவு சேர்வதென்பது ஓர்முனையின் முடிவில்.. கொட்டிக்கிடக்கும் கற்களில் நரகல் தெறித்திருந்தாலும் அசூயையுடன் விலக முடியாத விதி.. மேலே விரையும் வண்டிகள் விதவிதமானவை இறைக்கும் குப்பைகளும் தான் மீந்த தாக நீர் திறந்த போத்தல்களில் டெங்குக் கொசுக்களாய் மொய்க்கும் நாவுமீதிகள்.. என்ன செய்வது.. பயணத்திற்கான ஆசையை புத்தர்களால் துறக்கமுடியவில்லை.. போதிவரைதான் எனினும் தண்டவாளப் பிரிவை கடப்பதென்பது புலனடக்கப் பயிற்சி.. தயவு செய்து பயணங்களில்..மின்ரத பயணங்களில் அதியழுத்தக் கவிதைகளை எழுதாதீர்கள்... மீந்து வீசியெறியும் வார்த்தைகள் விழும் இடத்தைத்தான் மேலே குறியிடப்பட்டிருக்கிறது... புத்தர்கள் எல்லோரும் கீழ்ப்படுக்கையையே கேட்கிறார்கள்... தொடர்வண்டி நிலையமெங்கும் போதிகள்..போகிகள்... ராகவபிரியன்

This is in protest against poet Vairamuthu who had insulted the sentiments of millions of Theists in general and Tamil spiritual followers in particular by repeatedly rubbing salt thro his writings and speeches against the believers of God...who are already nursing a wound in the hands of Dravidian atheists.. Literary Friends ...those who are following me across the world..asking me repeated questions regarding this controversy which is now burning with flames even noticeabl e an inch above alps.. For the benefit of my followers i want to explain about the life and disappearance of ANDAL the adopted daughter of the Great PERIALWAR////..She had a vast majority of poetic collections in her name and even today she is not having any match in her style of weaving the Tamil verses..the unique one which is considered a mystery baffling all attempts at explanation..and even moved ARANGA who got her married to HIM by way of making her disappear in front of her father and other gatherings...

ஜெயமோகனும் இன்னபிற இலக்கிய ஆளுமைகளும் வைரமுத்துவிற்கு எதிரான குரலை வலுப்படுத்தியபடி இருக்கும் சூழலில் தினமணியில் வெளியான கட்டுரை மிகவும் தொன்மையான பாரம்பர்யங்களைக் கடைபிடிக்கும் தமிழரின் பக்தி வரலாற்றை கொச்சைபடுத்தியதால் அதிர்ந்து போனேன்...ஞர்னபீடம் தமிழுக்கு யார்மூலமாக வந்தாலும் தமிழ்மொழிக்குப் பெருமையென்பதால் அவரின் தகுதியைப்பற்றிய சர்ச்சையில் உள் நுழையத் தயங்கினேன்.. மற்ற மொழிகளில் கடந்த அறுபது ஆண்டுகளில் எட்டுமுறை ஞர்னபீடம் பெற்ற இந்திய மொழி இருக்கிறது...நமது மொழி புறந்தள்ளப்பட்ட அரசியல் நிலைப்பாட்டைச் சார்ந்திருப்பதால் ஆகச்சிறந்த இலக்கியங்களின் வரிசையில் விலகி நிற்க வேண்டியிருக்கிறது.. வர்ஷார்த்த மஷ்டெள ப்ரயதேத மாஸாந் நிசார்த்த மர்த்தம் திவஸம் யதேத வார்த்த க்யஹேதோர் வயஸா நவேந பரத்ர ஜேதோரிஹ ஜந்மநா சச இந்த ஸ்லோகம் பாண்டிய மன்னன் வல்லபதேவனின் மனதில் சந்தேகத்தைக் கிளப்பக் காரணமானது..பாண்டிய மன்னர்களின் சந்தேகத்தால் மிகச் சிறந்த கவிதைகள் தமிழுக்குக் கிடைத்திருக்கின்றன... அந்தப் பாடலின் பொருள்...நான்கு மாத மழைக்காலத்திற்காக எட்டுமாதங்கள் உழைக்கவேண்டும்..இரவின் நிம்மதியான தூக்கத்தி...

ராகவபிரியன் தேஜஸ்வி எழுத்தாளர்: உந்துபூர்வ எழுத்து : ஆழ்மன உணர்வுகளின் நேர்மையான வெளிப்படைத்தண்மையுடைய எழுத்துக்கள் படிக்கும் போதே அந்த உணர்வுக்குள் நம்மைச் செலுத்திக்கொண்டுபோகும் சக்தியுடையது...

ஆழ்மன உணர்வுகளின் நேர்மையான வெளிப்படைத்தண்மையுடைய எழுத்துக்கள் படிக்கும் போதே அந்த உணர்வுக்குள் நம்மைச் செலுத்திக்கொண்டுபோகும் சக்தியுடையது...ஆனால் மன உணர்வுகள் நம்மைச் சுற்றியிருக்கும் உலகின் பாதிப்புகளை உள்ளடக்கியதெனின் நேர்மையென்பது எதுவென்ற கேள்வி எழுகிறது.. இங்கே உளப்பூர்வமான எழுத்திற்கும் உந்துபூர்வமான எழுத்திற்கும் இருக்கும் பேதங்களை எளிய இலக்கிய எழுத்தார்வலர்களால் புரிந்துகொள்ளமுடியாத இயலாமையை உந்துபூர்வ எழுத்துக்கள் பயன்படுத்திக்கொள்கின்றன..உண்மை என்னவெனில் இந்த உந்த ுபூர்வ எழுத்தாளர்கள்தான் உலகின் தலைசிறந்த தமிழ் எழுத்தாளர்கள் என்ற மாயை தொடர்ந்து புகைமூட்டமென பரவவிடுகிறார்கள்...படிக்கும் வாசகன் கண்களைக் கசக்கிக் கொள்வது உணர்வின் எல்லைதொடும் எழுத்துச் சக்தியில்லை...புகைமூட்டத்தின் எரிச்சல் என்பதுதான் ...அதை உந்துபூர்வ எழுத்தாளர் அறிவார்..உணர்வுபூர்வ எழுத்தாளர்கள் ஒரு ஓரமாய் இந்த வேடிக்கைகளைப் பார்த்துக்கொண்டுதானிருக்கிறார்கள்.. நேர்மையாக..ஆகப்புனித நேர்மையாக...ஆனால் ஒரு உணர்வுபூர்வ வாசகனை எளிதில் ஏமாற்றிவிட முடியாதென்பதை இலககிய உலகம் நன்கு அறியும்.. சாமான்ய பொதுஜனன்