ராகவபிரியன் தேஜஸ்வி எழுத்தாளர்

ஒரு பனவனின் ஆன்மீக அனுபவங்கள்...2+8 தோற்ற மயக்கம் என்ற பதம் நமக்கு பாரதி தந்தது..ஒரு தோற்றத்தை வைத்து எதையும் மனிதனால் புரிந்து கொள்ளவோ அல்லது முடிவெடுக்கவோ முடியாதென்பது தான் நிஜம்..கடந்த சில நாட்களுக்கு முன் திவ்ய பிரபந்தங்கள் உரத்து வாசிப்பதை நிறுத்தச் சொல்லிய அரங்கனின் கட்டளையை பதிவு செய்திருந்தேன்..அறிவீர்கள்..அந்தப் பொழுதுகள்...அல்லது அந்த நாட்கள் ஒரு ஆன்மீக நெருக்கடியான நாட்கள்..உரத்து வாசிப்பதை நிறுத்திய போதும் அரங்கன் வேறு விதமாக தன் வடிவங்களை எனக்குக் காட்டியபடியே இ ருந்தான்..ஒரு ஆன்மீக வாழ்வியலின் தோற்ற மயக்கமென அதை நான் ஒதுக்கித் தள்ளிவிட முடியவில்லை..ஓர் இரவின் முடிவுத் தளத்தில் எனது ஆழ்ந்த உறக்கத்தின் மேடையில் அரங்கனின் கோவில் கதவுகளை ஒருவர் தாளிடுகிறார்..அவரை நான் பிடித்துத் தள்ளுகிறேன்..அவர் என்னை மேடையிலிருந்து தள்ளிவிட என் கால்கள் தரையை உதைக்கின்றன..கடுமையான வலி இன்னமும் எனது இடது காலில் தங்கியிருப்பதை நீங்கள் ஒப்புக் கொள்வீர்களா என அறியேன்...அர்ஜூனன் அரங்கனின் ஈஸ்வர ஸ்வரூபத்தை அரங்கனே வர்ணித்ததை கேட்டு ஆச்சர்யம் அடைகிறான்..அரங்கனின் வார்த்தைகளை அரங்க பக்தன் நம்பு...

ஒரு பின் நவீன கவிதை உங்களுக்காக..3 என் பள்ளிக்கூடம் மூடப்பட்டுவிட்டது.. முன்னறிவிப்புகளின்றி.. என் வகுப்பின் வெளியேயான தோட்டத்தில் என் இதய அடுக்குகள் அறிந்த வற்றையே பூச்செடிகளாக பயிரிட்டு வளர்த்திருக்கிறேன்.. நேற்று மாலை கள ஆராய்சிக்கான என் தண்ணீர் குழாயின் மூடியைத் திறந்தேன்.. இந்நேரம் ஆராய்சி நீர் தோட்டமெல்லாம் ஆக்கிரமித்திருக்கலாம்.. மனப் பயிர்கள் அழுகிவிடக்கூடும்.. என் முட்களில்லாத ரோஜாக்களின் வேர்கள் தங்களின் மறைவிடத்திலிருந்து வெளிவந்து அலறிக் கொண்டிருக்கலாம்.. ஒரு பழம் தேடி மரமிறங்கிய எண்ண அணில் நீரில் நீந்திக் கொண்டிருக்கும் சப்தம் கேட்டுக் கொண்டே இருக்கிறது.. உங்களுக்கும் கூட.. அபூர்வமாய் பழுத்துதிர்ந்த செர்ரிப் பழங்களை காயவைத்திருக்கும் என் வெற்று மனத்திடல் வரை இந்நேரம் தண்ணீர் கைகளை நீட்டிக் கொண்டிருக்கும்.. ஒரு வெப்ப அளவு மாணியுடன்.. விளிம்பு வரை சரிந்து கிடக்கும் சாய்ந்த நீர் தொட்டி என் மனத்தோட்டமெங்கும் விசனித்துக் கிடக்கையில்.. குழாயைத் திறந்தது தவறுதான்.. இனி என் பள்ளிக் கூடம் திறக்கப்பட்டு நீர் கசிவுகள் நிறுத்தப் படும் வரை பொய...

எனக்குத் தெரியும் நீங்கள் என்னை விரும்புகிறீர்களென்று.. தொய்வற்ற பதிவுகளுக்கான உங்கள் கண்கள் தேடித் தேடி அலுத்த கடைசீ நொடிகளில் என் பதிவுகளைப் படிக்க நேர்வதால் விருப்பமோ கருத்தோ இடும் உங்கள் விரல் பூக்கள் உதிர்ந்து அயர்ந்திருக்கக் கூடும்.. நான் அறிவேன்.. என் எழுத்துக்களுக்கான வான இருட்டில் என்னை இனம் காண அயராது நோக்கும் உங்கள் இலக்கியத் தர பார்வை உயரங்களில் திடீரென எரி கல்லாய் சறுக்கி விடுகிறேன்.. என்னைப் படிக்கத் துடிக்கும் உங்கள் இதயத்தின் சீரான சப்தங்கள் பார்வைக்கு வழிகாட்டும் திசை மாணிக்காக சற்றே நின்று புறப்படும்.. அதையும் அறிந்ததால் நான் சொல்வேன்.. கொஞ்சம் அமேசான் கிண்டிலுக்குச் செல்லுங்கள்.. ஆங்கிலமும் தமிழும் அதன் அதிதீவிர இலக்கிய மின்னல்களும் அடங்கிய எரிகல் விழுந்துவிடாத என் வானத்தை தெளிவாகப் பார்க்கலாம்.. ராகவபிரியன்

I know my dear friends you all like me.. your tired eyes and finger flowers have fallen to naught on reaching my post.. Dear friends I know when your eyes staring at my sky i had fallen as a meteor in your vision's literary screen Dear friends The train sounds of your heart beats simply stopped on a station without any literary signal.. Friends ... Don't be frightened Browse Amazon.in.. Amazon.com and all Amazon sites.. My literary works blossom with a green signal and from the window of your running train you could see the amazing sky of literary mine.. Ragavapriyan Thejeswi

ஒரு பனவனின் பால்ய நினைவுகள்.. எனது பட்டப்படிப்பு இரண்டு வருட இடைவெளிக்குப் பின் 1981ல் முதல் வகுப்புத் தேர்ச்சியுடன் முடிவடைந்தது..வேலை பார்த்துச் சம்பாதித்தே ஆகவேண்டிய கட்டாயம்..சென்னை சென்றேன்..எனது உறவினர் தண்ணீர் மேல் நடக்கும் வித்தையை அறிந்தவனால் தான் வாழ்வின் தடங்களில் சொந்தக் கால்கொண்டு நடக்க முடியும் என்றார்...நான் என்னை முதுகலைவணிகவியலில் சேர்த்து விடச் சொன்னேன்..இரண்டு வருடங்கள் அதற்காகும் செல்வுகளையும் எனது பராமரிப்பிற்கான செலவுகளையும் கணக்கிட்டு..ஒரு புது உத்தியைக் கண்டு பிடித்தார்..ஒரு ஆடிட்டரிடம் என்னை ஆர்டிகிள்ட் கிளார்க்காகச் சேர்த்துவிட்டார்.. அங்கே நடந்த கொடுமைகளை..ஒரு ஏழை ஆடிட்டராகும் கனவைக் காணக்கூடாதென்ற உண்மையை உங்களுக்கு அடுத்தடுத்தப் பதிவுகளில் சொல்கிறேன்..மீண்டும் திருவாரூர் வந்தேன்..விடிந்தால் என் வீட்டார் பேசப்போகும்.. வேலையற்ற பட்டதாரியின் மேல் வீசப்போகும் வார்த்தை கணைகளுக்குப் பயந்து ஓசி ரயில் ஏறி தஞ்சை வந்துவிடுவேன்..தஞ்சை பேருந்து நிறுத்தப் புத்தகக் கடையில் சில சமயம் தஞ்சை பிரகாஷ் இருப்பார்...தம்பி சாப்பிட்டாயா...எனக் கேட்கும் அவரின் குரல் இன்னமுன் ...

வாழைப்பட்டைகள் வேய்ந்த மலையாளக் குடையினடியில் குடியிருப்பதாகிப்போனது அவளின் வாழ்வு.. தூறல் தூவிக்கொண்டிருக்கும் விதியின் சிகப்பு நாளொன்றில் மகிழ்ந்துவில் குழந்தை மகளை கணவனிடம் விட்டுவிட்டு போட்டித் தேர்வின் கணிணித் திரையில் கேள்விகளுக்காகக் காத்திருக்கையில் நூலேணியொன்றின் படிகள் அறுந்துவிழுவதைக் காண்கிறாள்.. அப்பாவிடம் எதையெதையோ கேட்கப் போகும் மகளின் ஈர உள்ளாடையை கணவனால் மாற்றிவிட முடியுமாவென யோசிக்கும் பொழுதுகளில் வெள்ளைக் காகம் ஒன்று வெண் திரையில் அலகால் குழந்தையை அப்படியே தூக்கியது.. இந்திய ஜனாதிபதி கோவிந்தன் கோவிந்த் ராம் நாத் ராம்னாத் கோவிந்த் என்ற விடைகளில் எது சரியானதெனும் மன யாசிப்பில் குழந்தையின் அழுகுரல் தொட்டில் அவள் முன்னே எழுவதும் விழுவதுமாயிருந்தது.. தேர்வு முடியும் முன் வெளியேறும் அனுமதியில்லையெனும் போதில் கற்பாறைகளில் அவளின் மகிழுந்துவை தலை குப்புற ஓட்டிக்கொண்டிருந்தான் கணவன்.. எங்கிருந்தோ அவளின் ஜன்னலின் அருகில் குரங்கொன்று எட்டிப் பார்க்க.. அதனின் மடிகவ்விய குட்டியை அது தவற விட்டது அறிந்து கோவிந்தா என அலறினாள்.. அருகிருந்த தேர்வெழுதும் சகபோட்டியாளப் பெண...

ஒரு பனவனின் ஆன்மீக அனுபவங்கள்..1+2 ஆன்மீக அனுபவங்களைப் பற்றிய பொதுமதிப்பீடுகள் எதுவாக இருந்தாலும் சுயமதிப்பீடு நேர்மையாக இருந்தால் அரங்கனை கண்டிப்பாக உணரமுடியும்..அரங்கனை அனுதினமும் தியானிப்பவனுடன் அரங்கன் தொடர்ந்து அவனின் மனதுள் சயனித்திருப்பது நிஜம்..பகவான் அர்ஜுனனுடன் யுத்த களத்தில் கூடவே இருந்தும் அர்ஜுனனால் பகவானை முழுவதும் உணரமுடியவில்லை..அர்ஜுனன் பகவானைப் பார்த்துக் கேட்கிறான்... கதம் வித்யாம்ஹம் யோகிம்ஸ்த்வாம் ஸதா பரிசிந்தயந் கேஷூ கேஷூ ச பாவே ஷூ சிந்த்யோஸி பகவந்தம்யா..!! அரங்கா..நான் உன்னையே சிந்தித்துக்கொண்டிருக்கையில் நீ எந்த உருவில் என்னுடன் இருக்கிறாய் என்பதை அறியமுடியாமல் தவிக்கிறேன்..உன் உருவங்களில் ஒன்றையாவது எனக்குக் காட்டித்தரமாட்டாயா...? இது அர்ஜூனனுடைய கேள்வியென்றாலும் கடந்த ஐம்பது வருடங்களாக என் மனதிலும்...எத்தனையோ நூற்றாண்டுகளாக உங்கள் மனதிலும் உள்ள கேள்விதான்..இன்று கும்பகோணம் அருகில் உள்ள கருவளர்சேரி கோவிலுக்குச் செல்ல வேண்டிய கட்டாயம் எனது ஓய்வு வாழ்வின் திட்டமிடாத பணிகளின் திணிக்கப்பட்ட அமைப்பியல் வாழ்வின் மிச்சங்களில் ஒன்றாகிப்போனது...தட்பவெட்ப நிலை...