யாருமற்ற சுவரதில்
நாட்காட்டித் தாள்களென
கிழிபட்டுக்கொண்டிருக்கிறேன்..

புதிய ஆண்டொன்றில்
கிருதஞ்ஞதையென
என்மீதான பரீட்சைகளுக்காக
குழந்தைக் கைகளில்..
எறியப்படுகிறேன்..

அதன் குழகாக சுமந்து செல்லப்படுகையில்..

என் ஆகப்பெரிய வானம்
பிஞ்சுக் கைகளால் வருடப்படும்
சின்ன பரப்பென சுருங்கும்..

என் நாட்கள் சுமந்த
ஆணித் தடங்களின் துவாரத் துரு
பிஞ்சு விரல்களின்
வருடல் பாதைகளில்
வேகத் தடைகளென கிடக்கிறது..

வானத்தின் வேகத் தடைகள்
குழந்தை வேகத்தை கட்டுப் படுத்துமோ....?
ராகவபிரியன்