நீணிலையைக் கடத்தல்..

நீ குறுக்கிடுகிறாய்...
மண்ணுருண்டையை உருட்டும்
வண்டென இருசக்கர வாகனம்
உருட்டுகையில்தான்
என் நீணெறியில் நீ குறுக்கிடுகிறாய்...
உருண்டோடும் உருண்டையை
தவ்வித்தவ்விப் பிடிக்கையில்
நீ மட்டுமல்ல...
கட்டெறும்புக் கூட்டெமென கட்டுப்பாடற்ற
கனரக வாகனங்கள்...
உடல் தூக்கி இறக்கிச்செல்லும்
பச்சைப் புழுக்கூட்ட
பள்ளிக் குழந்தைகள்..
அசோகர் நட்டுவைத்து
இன்றுவரை தப்பிப்பிழைத்திருக்கும்
மரத்திலிருந்து உதிர்ந்த நீண்மையிலை...
பண்பாட்டின் நீணிதியாய்
கொலுசணிந்த கால்களுடன்
காவிரி மணல்
சாக்குகளில் சுமந்து கடக்கும்
தஞ்சைப் பெண்டிர்..
இவர்களுடனும்தான் நீயும்...
இதன் மேலெல்லாமும்
உன் மீதும் மோதாமல்
பிரபல வீடடையும் வரை
கவி நீணிலையைக் கடத்தல்
அததனைச் சுலபமல்ல...
இருந்தாலும்
மண்ணுருண்டையில் விழும்
ஒரு துளி மழைச்சொட்டிற்காகத்தான்
அதைக் கெட்டிப்படுத்தி
இன்னும் கடிதுருட்ட
இந்த வண்டின் பயணம்
நீரூபமெதிர்த்துத் தொடரும்...
ராகவபிரியன்